Een paar jaar lang was het recept eenvoudig. Zet een reusachtige mascara op een Londense bus, film het op ooghoogte alsof het met een telefoon is, post het, en kijk hoe mensen zich afvragen of het echt gebeurd is. Fake out-of-home, kortweg FOOH, werd een van de meest gekopieerde formats in branded content. Maybelline in de Londense metro en de tassen van Jacquemus die door Parijs racen, zijn nog altijd de voorbeelden die iedereen aanhaalt.
Die tijd ligt achter ons. Dit najaar veranderden twee dingen die je best kent als je content plant voor volgend jaar.
Het format werd goedkoop, en de feed heeft het door
Met generatieve videotools maak je vandaag op een namiddag een ruwe FOOH-clip, en op TikTok zie je het resultaat. Toen we de meest gelikete video's voor "FOOH CGI ad" van de voorbije drie maanden bekeken, kwamen de meeste van studio's die het format zelf verkopen. Een paar meldden trots dat de clip "100% met AI" gemaakt was, en negen van de dertien haalden geen duizend weergaven. Het platform fooh.com analyseerde voor zijn rapport van 2026 meer dan 4.500 van zulke video's en schat dat 19 procent echt viraal gaat.
Het spektakel alleen draagt een film dus niet meer. Een zwevend product boven een skyline hebben mensen al honderden keren gezien. Wat wel nog werkt, is wat in film altijd gewerkt heeft: een idee dat bij het merk past, een shot dat met zorg gebouwd is, licht dat klopt met de straat, en een reden om tot het einde te blijven kijken.
Iets echts in beeld
Een van de interessantere cases van september komt van de CGI-studio WHY.CGI. Die beschreef hoe ze voor NYX een campagne bouwde rond een reusachtige opblaasbare eend. De eend was echt: ze stond in een winkelstraat naast het product, en mensen gingen eronder op de foto. Een QR-code op de installatie opende een CGI-film waarin diezelfde eend met een helikopter over de stad wordt gevlogen. De straat geeft je iets om onder te staan, de film geeft je het verhaal.
Volgens ons gaat het format die kant op. Een klein fysiek stuk, goed gefilmd, maakt het digitale deel geloofwaardig en geeft mensen een plek om naartoe te gaan. Het geeft ook de pers en het retailteam iets om mee te werken, wat een pure render zelden doet.
Het label hoort nu in de briefing
De tweede verandering is juridisch, en ze geldt ook in België. Sinds 2 augustus 2026 verplicht artikel 50 van de Europese AI Act dat deepfakes duidelijk gelabeld worden. Volgens de richtlijnen van de Europese Commissie kan dat ook gaan over AI-video van realistische plaatsen, objecten en gebeurtenissen, niet alleen over mensen. Voor werk dat duidelijk artistiek of fictief is, volstaat een lichtere vermelding, maar advocaten die de ontwerprichtlijnen lazen, wijzen erop dat die uitzondering smal wordt zodra het commerciële doel overheerst. Fysiek onmogelijke beelden, zoals een pratend dier, gelden doorgaans niet als deepfake. Of jouw film eronder valt, hangt af van hoe hij gemaakt is en hoe echt hij oogt. Dat bekijk je dus beter bij de start dan bij de oplevering.
Eerlijk zijn kost bijna niets. Een kort "CGI" in de caption of een discreet label in de hoek houdt niemand tegen om te genieten van een reuze-eend boven de stad. Een publiek vergeeft spektakel. Wat het een merk kwalijk neemt, is dat het iets laat geloven dat nooit gebeurd is.
Een goed vertrekpunt voor volgend jaar: spreek vroeg af wat in de film echt is, wat gebouwd wordt, en hoe je dat zegt. Film het echte deel dan even zorgvuldig als je de rest rendert.
Die mix van filmambacht en CGI is precies het soort werk dat we graag maken. Als je zover bent, denken we graag mee.



